Jan Andrzej Sadowski
Biografia
Jan Andrzej Sadowski, znany także jako Stefan Jagmin, urodził się 24 czerwca 1895 r. w Grójcu. Jako syn Andrzeja i Kamilli Ladachowskiej, dorastał pod opieką stryja Kazimierza Sadłowskiego. W 1912 r. rozpoczął studia na Politechice we Lwowie, gdzie związał się z konspiracją niepodległościową. W 1914 r. wstąpił ochotniczo do Legionów Polskich, pełniąc służbę w batalionach piechoty, w tym w walce pod Kostiuchnówką. Po I wojnie światowej wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie szybko awansował. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, wyróżniając się m.in. w bitwie pod Brzostowicą. W 1919 r. ruszył do Paryża na studia do Wyższej Szkoły Wojennej. W 1921 r. otrzymał Krzyż Virtuti Militari V klasy za wyjątkową odwagę w walce z bolszewikami. W latach międzywojennych służył w różnych jednostkach, m.in. w 23 Dywizji Piechoty. W 1939 r. dowodził Grupą Operacyjną „Śląsk” w Armii „Kraków” podczas kampanii wrześniowej. Po klęsce Polski był internowany, a później siedem lat był jeńcem w Oflagu VII A Murnau. Po wyzwoleniu w 1945 r. wstąpił do Polskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej. Zmarł 5 października 1977 r. w Warszawie, pochowano go na Cmentarzu Bródnowskim.